Wetsvoorstel stimulering flexibel werken: goed idee… vijf jaar geleden

De werknemer een steuntje in de rug, de werkgever juist een duwtje. Dat is het doel van de initiatiefwet ter stimulering van het flexibele werken die GroenLinks en het CDA onlangs gezamenlijk hebben gepresenteerd. Maar leidt deze mogelijk nieuwe wet wel tot de beoogde cultuurverandering?

Het komt er kort gezegd op neer dat met deze wet de werknemer die graag flexibel wil werken, zich gesteund voelt door de overheid en het aandurft zijn wensen hieromtrent kenbaar te maken bij zijn werkgever. Met de wet zou de werkgever de hete adem van de overheid moeten voelen en minder snel nee op het rekest kunnen geven.

De werkgever is de baas
Dit klinkt mooier dan het is. Zo kan de overheid zich niet met de bedrijfsvoering van een bedrijf bemoeien en zover zal het ingediende wetsvoorstel dan ook niet kunnen gaan. De werkgever bepaalt nog altijd de spelregels. Hoeveel uur iemand werkt, wat de geldende kledingvoorschriften zijn en ook of HNW een optie is. Dit betekent dus dat als hij faliekant tegen flexibel werken is, hij altijd argumenten zal kunnen bedenken om het verzoek niet in te willigen.

Mosterd na de maaltijd
Daar komt verder bij dat het ingediende voorstel als mosterd na de maaltijd komt. Zou het voorstel vijf jaar eerder zijn ingediend, toen Het Nieuwe Werken nog veel meer in zijn kinderschoenen stond en er nog veel terrein te winnen was als het ging om het bewerkstelligen van een cultuuromslag, dan had een dergelijke wet daarbij kunnen helpen. Nu is dat nauwelijks meer aan de orde. Al blijven er altijd felle tegenstanders die bij hoog en laag beweren dat het niet mogelijk is HNW in te voeren in hun bedrijf, voor een aanzienlijk deel is Het Nieuwe Werken in meer of mindere mate gemeengoed. En in elk geval is het veelal bespreekbaar op de werkvloer en met de werkgever. De focus komt nu veel meer op de tweede fase te liggen. De fase waarin centraal staat hoe HNW verder te optimaliseren, in welke mate in te voeren en hoe er nog meer uit te halen voor zowel werkgever als werknemer.

Steun van de overheid
Bij de ontwikkeling van deze zogenoemde tweede fase kan de overheid zeker van dienst zien. Niet met maatregelen die een cultuuromslag moeten bevorderen, maar juist met maatregelen die bepaalde fiscale voordelen biedt. Of juist een verdere vergemakkelijking van het naleven van de ARBO-wetgeving die stelt dat de werkgever verantwoordelijk is voor de werkplek van de werknemer, dus ook als die vanuit huis werkt. Maatregelen voor het hier en nu en waarmee dus niet opnieuw vijf jaar mee moet worden gewacht.


Marianne Sturman
Directeur Moneypenny

Dit artikel is ook gepubliceerd op Republic.nl

Door Direct ICT
Op 7 oktober 2011
Blog

Tags

wetten

Meer inspiratie

16 september 2021 Testimonials

Interview met Virtuele Assistent Kim – “Als je wat wilt, moet je het nu doen!”

Voor ons laatste interview legden wij contact met Portugal want onze VA Kim werkt vanuit dit… Lees verder
6 september 2021 In de media

Utrecht moedigt thuiswerken ook ná corona aan

Goedopweg geeft samen met Moneypenny Utrechtse organisaties kosteloze ondersteuning om thuiswerken… Lees verder
1 september 2021 Blog

Slimmer werken – Trello

Slimmer werken Iets waar wij binnen Moneypenny veel waarde aan hechten We durven wel te beweren… Lees verder

Zet Moneypenny aan het werk!

Benut de energie van Moneypenny, de remote-expert.
Dan geven we ook jouw business een boost!