Het omgaan met werk kan interessante overeenkomsten vertonen met het omgaan met het gezin. Als werkende moeder die zich met Het Nieuwe Werken bezighoudt, dringt deze vergelijking zich wel eens aan mij op. Neem nu iets fundamenteels als vertrouwen. Het vertrouwen dat je al dan niet aan elkaar geeft – binnen de structuur van het werk of het gezin – is veelbepalend: voor de onderlinge relatie, voor de zelfstandigheid van mensen en voor hun zelfvertrouwen.

Vroeger...

Het valt mij geregeld op dat veel moeders hun kinderen niet durven loslaten. Ze durven de kinderen niet te vertrouwen. ‘Vroeger’ (toen ik een jaar of 8 was) was het heel normaal dat mijn jongere broertje en ik alleen naar school fietsten en tussen de middag onze eigen boterhammen smeerden. Mijn moeder belde dan even vanaf haar werk om te vragen of het allemaal goed ging.

Controlfreaks

Dat is echt een verschil met nu. Toen mijn zoon 8 was en van mij alleen naar school mocht fietsen, omdat hij zelf aangaf dat hij dat wilde, kreeg ik veel commentaar van andere moeders.

Laatst hoorde ik van een moeder die haar dochter met andere meisjes mee liet fietsen naar een sportclub, dat zij haar dochter bespied had, om te kijken of ze wel netjes fietste. (Ze was toevallig in de buurt, zei ze.) Wat bleek: de meiden reden met z’n drieën naast elkaar. Nu mag het meisje niet meer met de andere meisjes meefietsen. Dat waren maar twee voorbeelden. Ik heb de indruk dat veel ouders waar het hun kinderen betreft echte controlfreaks zijn. Het lijkt erop dat veel ouders hun kinderen weinig verantwoordelijkheid durven geven. Ze vertrouwen de kinderen niet, ze zitten er bovenop.

Ouderschapsstijl

Dit soort oudergedrag doet mij denken aan de managers van het ‘oude’ werken. Geen vertrouwen hebben in je medewerkers. Je bemoeien met het hoe en niet met het wat. En wat ik mij ernstig afvraag, is hoe deze generatie kinderen ooit zal kunnen opgroeien tot mensen die verantwoordelijkheid durven of kunnen nemen. Hoe zullen zij later als medewerkers zijn? Ik pleit voor een andere ouderschapsstijl, waarbij we kinderen leren wat het is om verantwoordelijkheid te krijgen en te nemen, Het Nieuwe Moederen eigenlijk…

Marianne Sturman

  • TAGS:  , ,
  • CATEGORIE:  Maatschappij, wetgeving & overheid
  • 2 reacties

    Avatar

    Dieske Weiman

    mei 20th, 2011 at 06:34

    In essentie ben ik het eens met het artikel. Vertrouwen in je kind is heel belangrijk. Echter de omstandheden, zoals het verkeer dat steeds gevaarlijker is geworden, moet je ook in acht nemen. Ik merk dat er heel veel verschillende manieren van opvoeden is en dat vooral het liefdevol opvoeden van je kind, je kind zelfvertrouwen geeft.
    Ik vind het wel jammer als je je kind bepaalde verantwoordelijkheden geeft op een jongere leeftijd dan veel andere ouders dat doen, je er als ouder door andere ouders op veroordeeld wordt. Probeer van elkaar te leren.

    Avatar

    Marianne

    mei 27th, 2011 at 10:11

    Hoi Dieske,
    Dank voor je constructieve reactie. Ik ben het helemaal met je eens dat er in deze tijd hele andere (en meer) fysieke gevaren zijn dan toen wij jong waren. Jouw motto om van elkaar te leren houden we erin!
    hartelijke groet,
    Marianne

    Reageren

    (verplicht)